بهاء الدّين حيدر 20 را در « تاريخ نائين 3 : 98 » نوشته كه در زمان هلاكو شهيد شده و در زواره دفن است ، انتهى . و برحسب طبقهء بالا تواند بود كه اين بهاء الدّين حيدر در مائهء هفتم و معاصر هلاكو بوده باشد . لكن برحسب طبقهء پائين نتواند بود ، كه از وى تا ميرزا رفيعا هفت نفر فاصله باشد بتصحيحى كه ما گرديم ( و الا آنچه در صفحهء - مذكور نوشته سه نفر فاصله مىباشد ) در صورتى كه چنان‌كه در مقدمه و جاهاى ديگر گفتيم ، بايد در هر صدسالى سه نفر باشند ، و در بسيارى از انسابى كه در اين كتاب مىنويسيم اين اسقاطات به عمل آمده ، و خود مؤلف تاريخ مذكور نيز پى بدين اسقاطات و اغتشاشات اين أنساب برده و در ( ج 4 ص 57 ) بدان اشاره نموده . و اين بهاء الدّين حيدر در 1329 بار ديگر بعنوان صدر الدّين بن حسن ذكر مىشود كه ظاهرا غلط ؛ و صحيح آن همان حيدر باشد . به‌هرحال ، مير حيدر 25 بن مرتضى 24 را در اين كتاب ما دو فرزند برايش مىنويسيم يكى : مرتضى 26 در 1279 . و ديگر : زين الدّين على 26 مذكور در عمود اين نسب كه در اين صفحه فرزند او حيدر زين الدّين على را بتعبير خود او ( كه ما آن را حيدر بن زين الدّين على نوشتيم ) گويد : همان امامزاده حيدر مدفون در نائين است . و نيز در ( ج 1 ص 66 ) قبر او را در محلهء گلوان نائين نوشته ؛ و در ( ص 101 ) عنوانى مخصوص بنام او آورده ؛ و در ( ج 3 ص 78 ) تصريح كرده كه امامزاده حيدر پدر ميرزا رفيعا است . و مرحوم ميرزا رفيعا 28 أعلى اللّه مقامه ؛ از اجلهء علماء محققين و حكماء و متكلمين در مائهء يازدهم بوده ؛ و چندين كتاب تأليف نموده ، از آن جمله كتاب « شجرهء الهيه » در أصول دين ، كه آن را در سنهء 1047 تأليف فرموده . و ميرجمله محمد سعيد اردستانى كه در سنهء 1072 در هند وفات كرده و هم در آن ولايت دفن است ؛ رقباتى را در أردستان بر أولاد و غيره وقف نموده و توليت آن را به اين ميرزا رفيعا داده و تاكنون آن رقبات در دست أولاد واقف است ؛ چنان‌كه در « تاريخ نائين 3 : 94 » گفته . و ميرزا رفيعا در 7 شوال سنهء 1082 چنان‌كه در « روضات : 641 » فرموده وفات كرده ، و در تخت پولاد دفن شده ، و بر قبرش گنبدى رفيع و تكيه‌اى وسيع ساخته‌اند كه تاكنون برقرار و بنام خود او تكيهء ميرزا رفيعا مىگويند . و أعقاب آن جناب تاكنون در أردستان و زواره و نائين و غيره موجود . و طايفهء بزرگى از آنها تشكيل شده . و جماعتى از علماء و رجال